Me again,

Waar zal ik beginnen?
Het is momenteel vrijdagavond, 18u45, en de hele familie is momenteel druk bezig met n fotoshoot voor het huwelijk van neef Jonathan en Alisson.

Dit huis lijkt wel n hotel, zowel familie als vrienden blijven logeren, en je weet 's morgens nooit met hoeveel mensen je 's avonds aan de dinner table zult zitten!
Ik vermoed dat ons Belgisch onderwijs toch wel n pluim verdient, want iedereen die ik ontmoet zegt meteen dat ik heel goed Engels spreek (ik vind dan weer van niet, maar tegensputteren heeft niet veel zin :-).

Het is een hele grote familie, en ik heb nog maar de helft ontmoet denk ik.
Na mn 5de dag hier, stel ik vast dat er waarschijnlijk wel n dag komt dat ik genoeg heb van de 'hi hon, how are you's en de 'ooo-anna-sophiaa-ur-so-cuuute''s
(anna-Sophia is het 6maanden oude dochtertje van Christina's - de projectmama - dochter.).

Slapen lukt goed en het eten is inderdaad heel lekker, organisch biologisch. In de communities gaat het er vrij alternatief aan toe: homeopathie, Dr. Hauschka, ecologische wasproducten, foodsharing, Steiner scholen, stoffen servietten. Mn project-ouders zijn ook hevige Bush-tegenstanders, er plakt zelfs een 'Bush lies'-sticker op de achterbumper van hun - hybride - wagen. Jason, 1 van de zonen des huizes maar de enige die nog thuis woont, vertelde me vandaag zelfs over een 'conspiracy-theory' die zegt dat de regering de 9/11 aanslagen zelf heeft geregisseerd, en dat ze zelf bommen in de torens verstopt heeft.. Als je er dieper over nadenkt, zijn steken er veel (on)logische stellingen achter, maar het is wel een interessante nieuwe invalshoek denkik..

Afin, het werk zelf valt goed mee. tot nu toe heeft Leslie 2 aanvallen gehad, en telkens was ik net op dat moment alleen met haar; het waren gelukkig geen grote epilepsie-aanvallen, en er was wel iemand ervaren in de buurt. Gisteren is John (de project-papa) met Doug thuisgekomen van een motorhometrip, en tot nu toe heeft die eigenlijk nog niet veel tegen me gezegd..t zal wel loslopen I guess... Voorts heb ik hier al als een gekkin staan stofzuigen en kuisen, ook al moest ik maar een deeeltje van het huis doen: ik deed het grondig want dat is wel een nadeel aan een groot huis met een constant-komen-en-gaan: veel vuiligheid en dus kuiswerk! Maar zo gaat de voormiddag goed voorbij, en in de namiddag heb ik meestal wat vrije tijd (behalve di/woe/do wanneer we met Leslie nr de weverij gaan), net als 's avonds. Ik heb trouwens zelf al achter het weefgetoutje gezeten en het lukte me vrij goed!

Deze week ben ik ook al naar het theater gegaan en naar de film, ben zelfs gaan joggen met Jason! En brother (Ivo), ik heb het 6 km uitgehouden! Ligt aan de gezonde berg/boslucht denkik :-) Dus eens terug thuis, kunnen we eindelijk samen nen tour gaan lopen!
Heb al 2 coole vrienden van Jason ontmoet (met wie ik dus het meeste optrek totnutoe), en een aantal andere vrijwilligers in North Plain Farm, een ander Cadmus House.

Vanavond komt de andere co-worker, een duits meisje aan, die vooral de motorhometrips zal begeleiden. Ben benieuwd (en khoop dat ik vannacht mn kamertje mag behouden)..

Foto's komen hopelijk nog, ik ben thuis mn usb kabel vergeten, als ze er hier geen hebben, zal ik vragen om het op te sturen.

Hoe is het trouwens in Belgie, het weer, werk, nieuws,...?Curieus!


Byebye!

Evax

PS: vr comments moet je idd registreren en precies n eigen blog maken, mr t is heel simpel, gewoon de stapjes volgen! Mn eigen mailadressen kan ik uiteraard ook nog sjecken!

hi peeps back home!

mn eerste echte dag hier in buena vista, great barrington. gisteren uitgeput aangekomen om half 2 s namiddags (half8 belgisch tijd), en geen jongeman met 'eva de boeck' sign te zien! ff paniek, mr de vrouw ad helpdesk was heel vriendelijk en bood me zelfs haar eigen gsm aan. Christina kon me vertellen dat Jason (haar zoon die me kwam ophalen), vastzat in het verkeer in NY.
Anyway, we hadden dus een drie uur lange rit voor de boeg, heb de skyline van NY gezien!!
We moesten eerst nog aunt Helen ophalen, n hilarische oma van 86! Afin, eens thuis meteen een hele tuintafel vol nieuwe gezichten, maar allemaal even hartelijk en goedlachs. Dat warme welkom heb'k dus wel gekregen! 'Dinner' was great, met de dochter, de baby, vrienden, aunt helen, de oma, de zoon van de vriendin,... Een bont gezelschap! Mn projectmama bv. heeft grieks bloed door de aderen stromen, en de buren zijn oorspronkelijk Duitse mensen.
En het ziet ernaar uit dat het diner vanavond weer gezellig zal worden, met nog andere nieuwe gezichten en aunt Helen's specialiteiten (totnutoe sputtert het buikje nie al te fel tegen) *hout vasthouden*.

Het is een heel groot huis, met veel hout, k vond zelfs de trap niet terug na de eerste (en enige eigenlijk) snelle rondleiding. Twee honden en twee katten lopen hier ook rond, oud en bijna versleten, mr 'they hold on'. Leslie is er erger aan toe dan ik dacht, ze had net een zware aanval gehad toen'k aankwam, vandaag totnogtoe nog geen enkele... Maar k voel me al wat meer op mn gemak bij haar vandaag.
We zijn samen met Christina nr de groentenboer gereden, en k heb even met haar - Leslie -gebabbeld, en ze blijkt een heuse schrijfster te zijn :-)


Nu moet'k afsluiten hier, heb nog veeel te vertellen, mr k zit hier in n wireless coffeeshop (internet ligt plat thuis :s) met jason die zit te wachten dus later meer (kan ff duren)!

Smiles en tot gauw!

Jaja, binnen exact 6 dagen en 7 nachten zit ik op een andere stoel, in een nieuw huis, een nieuw dorp, een nieuwe stad, een nieuwe staat, een ander continent.
Behoorlijk spannend en stressy deze (en de voorbije) week; er moet meer, veel meer geregeld worden dan ik dacht. Ik ga blij zijn als ik op die vlieger zit, onderweg naar die plek waar ik zolang naar heb uitgekeken, maar die me tegelijk angst inboezemt... Want hoe ik me daar ga voelen, weet ik niet. Maar daar moet ik me nu geen zorgen over maken, krijg ik van alle kanten te horen. Dus probeer ik dat maar :-).
En nu is Jantje vaak op bezoek,
Slaapwel!
Eva