Een update van de laatste update :-) (met wat extraatjes tussen de regels)

Uitzicht vanop de top, na de Pine Cobble hike. Peaceful, niet? Ik wou dat ik er nog steeds stond...



Aan de andere kant van de rotsen op de top van de hike-trail. Let op de prachtige herfstkleuren... een aantrekkingspool voor menig toerist (hoewel het hier allesbehalve krioelt van de fotograferende chinezen ofzo :-).

hehe, hoogtijd voor een korte update.

Veel nagedacht, gewerkt, gepiekerd en euh gewerkt de laatste tijd. stressy tijden.
Eerst iets luchtiger: de laatste tijd betrap ik er mezelf geregeld op dat ik constant Amerika met Europa lig te vergelijken.
Amerikaanse chauffeurs bijvoorbeeld. Ze zijn hoffelijker - ze stoppen veel sneller voor voetgangers aan het zebrapad (zonder strepen, enkel gele schuine lijnen) - er wordt vlotjes geript indien nodig, enz. Of neem de kledingstijl. De localisation in de kledingindustrie is heel zichtbaar in New England. Comfortabele kleding is hier de regel (met een aantal afschuwelijke schoenmodellekes moet ik zeggen). Wandelbotinnen, fleeces, wind/regenjacks, L.L.Bean en North Face beginnen het straatbeeld te overheersen. De postbus hier puilt uit van de postorder magazines allerhande, van ski-materiaal, tot thermische kleding en Kerstmisgeschenken. Ik heb ocharme 1 fleeceke mee; ik geloof dat ik er als n mummie zal uitzien in enkele weken :-). Niet dat het een en al grijs en koud is; zoals gisteren prachtig weer, k had geluk op mn vrije dag! Vandaag daarentegen hevige windstoten, amai. En ons madam Leslie had het lumineuze idee om in de tuin te gaan boogschieten. Meestal ga ik met haar mee of ga ik nr haar toe als ze al buiten blijkt te zijn, en schiet ik ook enkele pijlen. Maar vandaag no way. Ze had redelijk snel door dat het weer niet 'al te best' -lichtjes uitgedrukt- was. Doorweekt en drijfnat kwam ze terugbinnen gestrompeld, met haar pijlen en boog, 2 keer groter dan zichzelf :-). En ik moest haar dan aansporen om droge schoenen, kousen en broek aan te trekken *delicate job..aaa*. Een geluk (bij een ongeluk) is ze de laatste tijd vrij afwezig en steeds 'starend', in eigen gedachten gevangen, zodat ze redelijk goed advies aanneemt. Een neveneffect van een vermindering, en sinds 24 oktober, stopzetting van 1 van haar medicamenten.

Anyway, de laatste weken is het in huis een ware heksenketel. Sinds vorige vrijdag hebben we een nieuw gehandicapt meisje, Maria, 26 jaar. Dus 3 'specialneedspeople' in totaal, wat het werk er niet lichter op maakt. Ze heeft hysterische buien bovendien, en is een heuse 'chatterbox', praat praat en praat, stelt steeds dezelfde vragen, ... en... ze houdt van mij :-). Wat eigenlijk niet zo best is, want ze hangt dus bij manier van spreken constant rond mijne nek... Ik begin stilaan mn voorkeur qua handicap te begrijpen en te kennen. En dat is dus niet meteen iemand zoals maria denk ik, hoe lief ze ook is. Heb wel een goed gesprek gehad met haar moeder vanavond. Ze verontschuldigde zich dat maria 'such a burden' voor mij was, wat ik meteen ontkende, want ook al is ze een veeleisend karakterke, ze is an sich ontzettend lief en aanhankelijk. Haar moeder vertelde me dat nekeer dat ze 'I love you' begint te zeggen tegen je, er zich een nauwe band aan het ontwikkelen is. Ze kan heel gehecht raken aan iemand, en ik vrees dat ik die persoon aan het worden ben...Gelukkig houdt John zich overdag meestal met haar bezig en kan ik op die manier toch nog enige afstand bewaren.

Verder loopt het tussen mn huisouders ook niet echt op wieltjes, om het zacht uit te drukken. vree veel discussies, spanningen,... Om met de deur in huis te vallen: John heeft een affaire met een andere vrouw. En hij en Christina (zn echtgenote voor diegene die dit nog niet wisten) zijn in een soort scheidings-overlappingsproces/periode momenteel...en ik bevind me temidden van alle commotie. Ik ken gillian trouwens, de derde partij in het spel. Ze is ook een co-worker en hielp mee op de motorhometrips in de zomer. Een hele lieve en coole madam, heb me rotgeamuseerd met haar in die paar dagen samen op de bus. Ze is afkomstig uit Yorkshire, Engeland en heeft enorm veel mensenkennis, bewonderenswaardig, en is heel jong van geest (ze is ong 48 ofzo denkik). Maar het is niet de eerste keer dat J. een buitenechtelijke relatie heeft bovendien, dus hoewel C. er vreselijk van af ziet (na 33 jr huwelijk), staat haar besluit om haar leven binnenkort alleen richting te geven zo goed als vast.
De plannen wijzigen weliswaar ongeveer wekelijks. Nu gaat Ch. het huis uit in januari en zou J. samen met G. het huis overnemen, dan gaat Ch. een soort toevluchts-annex-ontspanningsoord van dit huis maken en zou J. volgend jaar zelf verhuizen en opnieuw een eigen lifesharing home oprichten.
Afin, een hele (drukke) soep. Op dit eigenste moment zijn ze hier beneden aan het ruzien btw.*gezellig* En Doug, Leslie en Maria voelen die spanning ook uiteraard... Het ergste is dat Leslie bij haar vorige thuis is weggegaan, precies omdat ze psychotisch werd van al het geruzie tussen de zoon van de huismoeder en zn vrouw, die ook aan het scheiden waren.

Maaaaar de dagjes vrijaf doen meer dan goed. Gisteren een uitstap gemaakt nr het noorden met ne local, die een goeie vriend aan het worden is, ge'hiked' (in de steile bossen/bergen, stevig wandelen), gebabbeld, 's avonds nr het Williamstown filmfestival gegaan... heerlijk ontspannend. En noodzakelijk voor de moraal.

M'n hike-buddie Ben, in een zotte bui, op de plek waar we onderweg gepicknickten. Let opnieuw op de wondere 'fall foliage', de herfstkleuren ...

Moet afsluiten nu, meer pics volgen, dodo-time...
blessbless x

Skyline van New York, vanuit de wagen onderweg naar aunt Helen (Queens NY). niet te vatten. 27 sept. denk ik

'scenic views' zoals ze hier zeggen, op 200 meter van mn thuis... momenteel mn desktop image.

John, Christina, Johannes en ik in de tuin aan de voet van het (artificieel) watervalletje. die avond vloog Johannes opnieuw huiswaarts. en toen waren ze nog met 5 ... (recap: John, Christina, Leslie, Doug en ik :). zat 30/9

Leslie (met helm) en Cindy (woont in een ander huis) in de weer met hun weefgetouw. do 28/9



Beetje troebel, maar toch sfeervol: homeparty voor de co-workers (vlnr: Karen, geen co-worker mr studente werkzaam in lokale diner als bijverdienste, Rafael, Martin en Clemens) @my place. di 26/9

waaaaw, kijk daaaar, 'n mary poppins billboard! (Time Square, NY, 11/09)

Speciaal voor Ivo en Bart :-). In NY city, naast de ingang van de Empire State Building, 12/09/2006....

....en uptown bij Central park een bende tinimini ukkies *smelt*. New York, een stad vol contrasten.

De vierwieler waarmee ik de wegen hier (on)veilig maak :-). de stickers euh liegen er niet om.

De voor/zijkant van mijn stekkie. De twee ramen op de hoek (links en rechts van de witte dakgoot), op de verdieping behoren tot wat ik sinds deze zondag mijn kamer mag noemen - ben nl van kamer verhuisd van zodra die leeg kwam (nadat Johannes nr huis terugkeerde).

Ik ga het hierbij laten voor vandaag, ben moe en wat grieperig,

morgen weer een nieuwe dag,

smiles!