Dag 55, 21u29

Een boordevol dagje achter de rug. Met een vervelende Leslie. Geen aanval vandaag, maar laten we niet te snel juichen...
John, Johannes, Doug, Leslie en ik zijn naar the Josh Billings Runaground Thriatlon geweest, die Great Barrington en Stockbridge doorkruist (fietsen-kayakken-lopen). Niet superspectaculair, maar Steffen & Oliver, de eerste is Jason's broer en de tweede een vriend, namen deel dus de moeite om te supporteren. Hoewel niet evident met een zeer tegendraadse Leslie..:s. Gelukkig was John in de buurt, hij heeft een grote invloed op Leslie, en is in feite een heel charismatische man in 't algemeen. Als ze iets pertinent weigert of heel gemeen doet, weet hij haar steeds te 'kraken' - soms met de lichtjes harde hand, maar in die omstandigheden geheel gerechtvaardigd, echt waar. Ikzelf en Christina zijn in dat opzicht veel te soft, en geven soms te snel toe, maar zoals iedereen moeten ook hulpbehoevende personen begrijpen dat er grenzen zijn; ons geduld is niet eindeloos, en eigenlijk weet Leslie dit maar al te goed.

Afin, de voorbije veertien dagen waren heel intens en rijk.
De eerste week (sept) kwam Johannes aan. Hij was de allereerste co-worker in dit huis, in 2003-2004, en woont nabij Munich - jaja, alle Deutschers, die co-workers hier . Hij studeert Media Studies, blijft hier tot eind september en is van plan een film te maken over de omgebouwde bus. Dus k heb een nieuw maatje voor de komende maand, al is hij vrij jong en tot nu toe vrij 'op zijn eigen', k ben dan toch niet de enige spruit in dit gekkenhuis ;-).












Vorige week was Eva er ook nog, en dus profiteerden we van onze tijd samen om wat te gaan sjoppen en veeeeeel te roddelen. *foei*, maar ooo zo opluchtend! We zijn naar 1 van de Outlet malls gereden, sehr gefahrlich voor meinen portomonnee, aiaiai. Het afscheid in de city deze woensdag - ze vertrok weer nr huis - was dan ook vreselijk :(.

Deze week ben ik nl. 4 dagen naar NY city afgereisd (zo-woe 13/9). Spectaculaire stad, super, surreeel! Na een stressy weekend - omwille van een laattijdige zoektocht naar een slaapplek - vond ik eindelijk een hostel met plek 'Jazz on the Park', jawel nabij Central Park. Positief: k heb er wat mensen leren kennen; negatief: de nachten, jezus wat een bedden en een lawaai. 'Sleepless in New York', nieuwe filmtitel. Afin, k heb het overleefd. Iets wat goed te doen is eigenlijk, ik heb me geen moment onveilig gevoeld in de stad. Het leven raast er wel voorbij, het is een kilometervreterstad, het metronetwerk een labyrint maar het stratennetwerk heel ingenieus.


In Central park, mediterend.









Morgen een lezing van Marc Berger, sound supervisor van films als Apocalyps en The English Patient...curieus!

Knuffle,
Eva